Ziekte van Wegener

De ziekte van Wegener wordt gekenmerkt door het hebben van ontstekingen aan de kleine bloedvaten. Deze ontstekingen kunnen zich op meerdere plekken en in meerdere organen voordoen, zoals in de neus, longen en de bijholtes.

De ontstekingen ontstaan doordat het immuunsysteem zich richt op de goede cellen in ons lichaam. De aandoening is ongeneeslijk. Wat betekent de ziekte van Wegener precies en wat zijn de verschijnselen? Hoe wordt de diagnose gesteld en hoe is de ziekte te behandelen?

Ontstekingen
Bij de ziekte van Wegener raken de bloedvaten in het lichaam ontstoken. Er kan minder bloed naar de kleine bloedvaten van weefsels. Hierdoor ontstaat er schade in deze weefsels en kunnen ze zelfs afsterven. De ontstekingscellen kunnen zich ophopen, bijvoorbeeld in de neus en de longen. De ontstekingen doen zich met name voor in de nieren, longen, luchtpijp en de neus, maag- en darmkanaal, maar ze kunnen in alle delen van het lichaam ontstaan. De aandoening kan op elke leeftijd voorkomen en komt evenveel bij mannen als vrouwen voor. De gemiddelde leeftijd dat iemand de ziekte krijgt, is rond de 45 jaar.

Auto-immuunziekte
Bij een normaal afweersysteem richt deze zich tegen ziekteverwerkers die het lichaam binnendringen. Bij de ziekte van Wegener richt het afweersysteem zich tegen delen van het lichaam. Daarom wordt de ziekte van Wegener ook wel als een auto-immuunziekte gezien. Hierbij ziet het afweersysteem de eigen lichaamscellen als indringers, waarbij vervolgens de strijd aan wordt gegaan. Waarom het lichaam zelf wordt aangevallen, is niet bekend. Het vermoeden bestaat dat erfelijke factoren een rol kunnen spelen.

Verschijnselen ziekte van Wegener

De ernst van de klachten wisselt per persoon. De meeste voorkomende klacht is vermoeidheid. Door de ziekte van Wegener heeft iemand tevens veel last van hoest, bloedneuzen, verkoudheid, bijholteontstekingen, oogontstekingen en gewrichtspijn. Iemand kan kampen met langdurige verkoudheid en aanhoudend hebben van ontstekingen, neusverstoppingen- en bloedingen. De algemene overige klachten zijn koorts, kortademigheid, lusteloosheid en gewichtsverlies.

Diagnose
De ziekte van Wegener is erg zeldzaam. Doordat de klachten per persoon verschillend kunnen zijn, is de aandoening moeilijk vast te stellen. Dat de verschijnselen in elk orgaan kunnen beginnen, werkt tevens niet mee. De ziekte zal in het begin daardoor niet gelijk herkend worden. De uiteindelijke diagnose zal mede gesteld worden op de eerdergenoemde verschijnselen van de ziekte. Er zal een onderzoek gedaan worden naar stukjes weefsel en er zal een foto van de bloedvaten gemaakt worden.

Behandeling
De ziekte van Wegener kan niet worden genezen. De klachten kunnen wel onderdrukt worden door medicijnen en aangepaste voeding. De medicijnen zullen ontstekingsremmend zijn en zal erop gericht zijn om de werking van het immuunsysteem terug te dringen. Een voorbeeld van medicatie is Prednison. Deze werkt vaak als middel om een opleving terug te dringen. Een patiënt met deze aandoening zal zich aan moeten passen naar de omstandigheden en de beperkingen die de ziekte met zich meebrengt. Het beste is om stress te vermijden, om niet opnieuw een opleving van de ziekte te krijgen.

Advertentie